Instrukcja obsługi

Obliczanie kosztów

Cena na ofercie nie jest jedną stawką za metr cięcia. LaserCalc składa ją z kilku części: materiału, cięcia, gięcia, spawania i malowania, a na końcu dolicza narzuty i odejmuje rabat. Ten dział wyjaśnia, skąd bierze się każda kwota w wynikach kalkulacji i w jakiej kolejności program je sumuje. Same liczby wpisujesz w stawkach i w bazie materiałów.

Koszt produkcji to suma kosztów bez narzutów: materiał, czas pracy maszyn i ludzi oraz koszty operacyjne. Cena to kwota dla klienta, powiększona o narzuty procentowe i pomniejszona o rabat. Narzuty podnoszą tylko cenę, więc różnica między ceną a kosztem produkcji to Twoja marża. Program pokazuje ją obok ceny w procentach i złotych, a gdy marży nie ma albo pozycja przynosi stratę, napis jest czerwony.

Koszty materiałów

Koszt blachy program liczy z masy: powierzchnia × grubość × gęstość z bazy daje kilogramy, a kilogramy razy cena za kilogram dają złotówki. Np. detal 1000 × 500 mm z blachy 2 mm o gęstości 7,85 i cenie 5 zł/kg waży 7,85 kg, więc materiał kosztuje 39,25 zł za sztukę.

Powierzchnia zależy od trybu pola:

• Prostokąt — prostokąt opisany na detalu, razem z pustymi narożnikami. Tak jest domyślnie.
• Kwadrat — kwadrat o boku równym dłuższemu bokowi detalu.
• Powierzchnia rzeczywista — tylko sam kształt detalu, czyli pole obrysu pomniejszone o otwory. Gdy rysunek nie ma zamkniętego obrysu, program wraca do prostokąta.

Naddatek z wiersza blachy powiększa wymiary detalu z każdej strony, ale tylko w trybie prostokąta i kwadratu. W trybie powierzchni rzeczywistej naddatek się nie liczy.

Rury i profile program zawsze liczy z masy: długość × kilogramy na metr × cena za kilogram. Cena za metr w bazie rur to tylko inny sposób wpisania tej samej ceny, bo program przelicza ją na złote za kilogram. Gdy włączysz Materiał powierzony, koszt blachy albo profilu wynosi zero, a cięcie, gaz i pozostałe koszty zostają.

Narzut na materiał podnosi cenę materiału dla klienta. Po nestingu program może przyjąć powierzchnię arkuszy z ułożenia zamiast powierzchni z wyceny: najpierw pokazuje porównanie, a po Twojej zgodzie dzieli powierzchnię arkuszy między pozycje proporcjonalnie do wielkości detali i przelicza tylko koszt materiału. Cięcie, gięcie, spawanie i malowanie zostają bez zmian.

Koszty cięcia

Punktem wyjścia jest długość cięcia. Program sumuje tylko linie z warstw i typów, które zostawisz włączone na listach w zakładce Projekt. Z długości i prędkości z wiersza blachy albo rury wychodzi czas cięcia, a czas mnożony przez stawkę godzinową daje koszt pracy maszyny. Stawka godzinowa to suma roboczogodziny maszyny, stawki operatora, amortyzacji i prądu (moc lasera × procent obciążenia z bazy × cena energii). Gdy w bazie blach wybierzesz tryb Zaawansowany, program bierze prędkość według promienia konturu, więc np. małym otworom możesz przypisać niższą prędkość niż długim prostym odcinkom.

Do kosztu pracy maszyny program dolicza:

• gaz — zużycie w m³/h z wiersza materiału × czas cięcia × cena metra sześciennego wybranego gazu;
• przebicia — liczba wpaleń na detalu × cena jednego przebicia × liczba sztuk;
• KOPC — stały koszt przygotowania cięcia, doliczany raz do pozycji, gdy przycisk KOPC jest włączony. Nie zależy od długości cięcia ani od liczby sztuk.

W wynikach zakładki Projekt wszystko to widać jako jedną kwotę Koszt cięcia. Rozbicie na maszynę, operatora, amortyzację, prąd, gaz i przebicia znajdziesz w raporcie przy podsumowaniu.

Narzut na cięcie podnosi cenę cięcia razem z gazem i przebiciami, a KOPC obejmuje tylko wtedy, gdy w stawkach jest włączony przełącznik „Koszty operacyjne w narzucie końcowym”.

Gdy przy blasze w bazie materiałów jest włączone cięcie za metr (zł/m), koszt cięcia to długość × stawka za metr. Stawki godzinowe, prąd i gaz nie liczą się wtedy osobno, bo zawiera je stawka za metr. Przebicia i KOPC program dolicza tak samo jak zwykle.

Linie wyłączone narzędziem Usuń geometrię nie wchodzą do długości cięcia, więc nie podnoszą ceny. Gdy zaznaczasz linie gięcia albo spawania, program domyślnie zdejmuje je z planu cięcia, żeby ta sama krawędź nie była liczona dwa razy. Przy zleceniach z portalu program włącza tylko warstwy cięcia wybrane przez klienta na stronie, a linie gięcia nakłada jako gięcie. Opis znajdziesz przy liniach gięcia z portalu.

Koszty gięcia

Dla każdej linii gięcia program szuka w bazie giętarki wiersza pasującego do długości krawędzi i grubości blachy, a z tego wiersza bierze cenę jednego gięcia i jego czas. Do sumy cen z bazy dochodzą koszty stanowiska ze stawek:

• czas gięć × stawka godzinowa (roboczogodzina maszyny i konserwacja z korektą efektywności, operatorzy i prąd);
• czas manipulacji i kontrola jakości przy każdej sztuce;
• zużycie narzędzi za każde gięcie i koszt dodatkowy za każdą sztukę;
• czas przygotowania programu NC, doliczany raz do pozycji i rozkładany na sztuki;
• KPN — przezbrojenie narzędzi, doliczane raz do pozycji, gdy przycisk KPN jest włączony;
• KOPG — stały koszt uruchomienia gięcia, doliczany raz do pozycji, gdy przycisk KOPG jest włączony;
• koszty niepoliczalne, czyli procent od kosztów pracy (bez cen z bazy giętarki i bez KOPG).

Gdy tak policzone gięcie pozycji wyjdzie taniej niż minimalna opłata za zlecenie, program bierze minimalną opłatę. Narzut na gięcie podnosi cenę gięcia, a KOPG obejmuje tylko przy włączonym przełączniku „Koszty operacyjne w narzucie końcowym”.

Gdy długość krawędzi mieści się w którymś zakresie, ale żaden wiersz nie pasuje do grubości blachy, program bierze wiersz o najbliższej grubości i wyświetla komunikat, jakiej stawki użył. Gdy długość nie mieści się w żadnym zakresie, otwiera pełną listę przedziałów do ręcznego wyboru. Jeśli zamkniesz ją bez wyboru, linia gięcia nie zostanie dodana i nie wejdzie do ceny.

Koszty spawania

Z długości spoiny i prędkości metody z bazy spawania program liczy czas spawania. Na tej podstawie dolicza drut (zużycie w kg/h × czas × cena za kilogram), prąd (zużycie metody × czas × cena energii), gaz osłonowy według metody (argon, hel, CO2 albo mieszanka) oraz amortyzację sprzętu i roboczogodzinę ze stawek. Narzut spawania podnosi cenę tych składników. KOPS, czyli jednorazowy koszt przygotowania stanowiska, program dodaje raz do pozycji już po narzucie spawania, gdy przycisk KOPS jest włączony.

Koszty malowania

Malowanie liczy się jako powierzchnia × cena za m² rodzaju wybranego z bazy malowania. Po włączeniu przycisku KM program prosi o wybór rodzaju malowania, a gdy KM jest wyłączony, malowanie kosztuje zero, nawet jeśli rodzaj jest wybrany.

• Blacha — dwie strony detalu (pole obrysu bez otworów) plus krawędzie, czyli długość cięcia × grubość blachy. Gdy w stawkach włączysz malowanie jednostronne, program liczy tylko jedną stronę, bez krawędzi.
• Rura z piły — obwód (π × średnica) × długość odcinka.
• Profil z piły — obwód 2 × (a + b) × długość odcinka. Program nie liczy wnętrza profilu ani denek.

Narzut malowania podnosi cenę malowania detali z blachy i rur lub profili z piły, a potem całość dostaje narzut końcowy.

Koszty piły

Przy pile taśmowej nie ma długości cięcia z rysunku. Podajesz długości i liczbę odcinków, a program układa je na sztangach o długości z bazy rur, odejmując przy każdym cięciu szerokość szczeliny ze stawek.

Czas cięcia program liczy z czasu jednej rury w bazie rur i z liczby suwów. Liczba suwów to liczba sztuk danego odcinka podzielona przez liczbę rur w jednym suwie i zaokrąglona w górę, np. 10 odcinków przy 4 rurach w suwie to 3 suwy. Na koszt cięcia składają się roboczogodzina, operator, amortyzacja i prąd za czas pracy oraz zużycie taśmy za każdy suw. Koszt operacyjny KOPP dochodzi dopiero po zaznaczeniu go w oknie piły i jest rozdzielany na odcinki według liczby suwów.

Materiał to łączna długość odcinków × kilogramy na metr × cena za kilogram. Resztki sztang wchodzą do ceny tylko wtedy, gdy w oknie piły zaznaczysz doliczanie odpadu, a materiał powierzony zeruje koszt rury. Do ceny dla klienta program dolicza narzut na materiał, narzut na cięcie piły, narzut malowania (gdy KM jest włączony) i narzut końcowy.

Usługi i wysyłka

Usługa to cena z bazy razy ilość w jej jednostce, np. w sztukach albo otworach. Program nie dolicza do niej narzutów, KOPC ani kosztów cięcia. Wysyłka to kwota z okna kosztów wysyłki: paczka, paleta, darmowa dostawa po przekroczeniu progu albo odbiór osobisty. Gdy dodasz ją w tabeli wyceny, jest na ofercie osobną pozycją. Gdy potwierdzisz ją dopiero przy zapisie plików, program dopisuje ją do podsumowania PDF, za sumą pozycji. Tak samo działa automat z portalu z włączonym doliczaniem wysyłki. W obu przypadkach wysyłka nie dostaje narzutów ani rabatu, więc w ofercie jest dokładnie ta kwota, którą zatwierdzisz.

Kolejność liczenia ceny

Dla każdej pozycji z rysunku program liczy cenę w tej kolejności:

1. dolicza narzuty do poszczególnych części: na materiał, na cięcie, na gięcie, na spawanie i na malowanie;
2. od sumy odejmuje rabat na detal;
3. dolicza narzut końcowy.

Rabat na wycenę program odejmuje na końcu, od sumy wszystkich pozycji oprócz kosztu wysyłki. Na ekranie i na PDF widać wtedy sumę przed rabatem, kwotę rabatu i sumę po rabacie.

Przykład: materiał kosztuje 100 zł, cięcie z gazem i przebiciami 50 zł, a KOPC 20 zł, więc koszt produkcji wynosi 170 zł. Przy narzucie na materiał 10%, narzucie na cięcie 20%, rabacie na detal 5% i narzucie końcowym 10% cena wynosi (110 + 84) × 0,95 × 1,1 = 202,73 zł. Gdy wyłączysz przełącznik „Koszty operacyjne w narzucie końcowym”, KOPC nie dostaje narzutu na cięcie ani narzutu końcowego, tylko rabat, więc cena spada do 196,65 zł.

Gdy w tabeli wyceny przełączysz KOPC, KOPG, KPN, KOPS albo KM przy pozycji, która nie jest wczytana, cena zmieni się tylko o ten koszt, z tymi samymi narzutami, rabatem i narzutem końcowym co po wczytaniu detalu.