Instrukcja obsługi

Zakładka Projektowanie

W zakładce Projektowanie narysujesz detal, którego klient nie przysłał w pliku — na przykład blachę z kilkoma otworami albo prostokąt na wymiar. Gotowy rysunek jednym przyciskiem dodajesz do wyceny. To prosty edytor, a nie program CAD, więc skomplikowane detale lepiej przygotować w programie konstrukcyjnym i wczytać jako DXF.

Narzędzia rysowania

Wybierasz narzędzie na pasku u góry — aktywne jest podświetlone i działa, dopóki nie wybierzesz innego. Na dole okna pasek stanu podpowiada, co kliknąć dalej, i pokazuje współrzędne kursora w milimetrach.

• Wybierz — zaznaczasz narysowane elementy kliknięciem albo ramką, żeby je przesunąć, skopiować lub usunąć.
• Linia — klikasz punkt początkowy i końcowy. Jeśli potrzebujesz dokładnego wymiaru, po pierwszym kliknięciu naciśnij Tab, wpisz długość i kąt, a potem Enter.
• Prostokąt — klikasz dwa przeciwległe narożniki albo po pierwszym narożniku wpisujesz szerokość i wysokość (Tab). To najszybszy sposób na prostą blachę.
• Koło — klikasz środek, potem promień myszą albo z klawiatury. Tak rysujesz otwory.
• Polilinia — łamana z kolejnych punktów. Na koniec kliknij Zamknij, żeby połączyć ostatni punkt z pierwszym. Enter kończy linię bez zamykania, ale taki otwarty kształt nie nadaje się na obrys detalu (więcej w uwagach niżej).
• Przesuń i Kopiuj — najpierw zaznacz elementy, potem kliknij punkt bazowy i miejsce docelowe. Odległość możesz też wpisać po naciśnięciu Tab.
• Zaokrąglenie — wpisz promień i kliknij narożnik. Kliknięcie w środek prostokąta zaokrągla od razu wszystkie cztery rogi.
• Offset — tworzy kopię obrysu w stałej odległości, np. naddatek wokół detalu. Wpisz odległość, zaznacz kontur i kliknij po tej stronie, po której ma powstać kopia (w środku albo na zewnątrz).
• Utnij — kliknij fragment linii, który ma zniknąć. Program utnie go do najbliższego przecięcia z inną linią.
• Szyk — powtarza zaznaczony element w rzędzie, np. otwory co 50 mm. Wpisz liczbę elementów i odstęp, potem kliknij kierunek.

Gdy kursor przyciągnie się do punktu, możesz od razu pisać z klawiatury: 100 to odległość 100 mm w stronę kursora, @50;30 to przesunięcie o 50 mm w poziomie i 30 mm w pionie, a 100<45 to 100 mm pod kątem 45°. Zatwierdzasz klawiszem Enter.

Opcje widoku i sterowanie

• Siatka — pokazuje kratkę na arkuszu, przy której łatwiej rysować równe wymiary.
• Snap — przyciąga kursor do siatki i do charakterystycznych punktów rysunku, np. końców linii czy środków okręgów, dzięki czemu łatwo trafić dokładnie w punkt. Po wyłączeniu linia kończy się tam, gdzie klikniesz.
• Dopasuj widok — pokazuje cały rysunek w oknie, gdy zgubisz go podczas przybliżania.

Kółkiem myszy przybliżasz i oddalasz widok, a wciśniętym kółkiem przesuwasz arkusz. Przytrzymany Shift prowadzi linię tylko poziomo albo pionowo. Esc przerywa rysowanie i czyści zaznaczenie.

Operacje na detalu

• Cofnij i Przywróć (Ctrl+Z, Ctrl+Y) — cofają lub powtarzają ostatnie kroki.
• Usuń (klawisz Delete) — kasuje zaznaczone elementy.
• Nowy — czyści arkusz. Program najpierw pyta o potwierdzenie, bo niezapisanego rysunku nie da się potem odzyskać.
• Zapisz DXF — zapisuje rysunek w wybranym miejscu na dysku, np. żeby wysłać go klientowi albo otworzyć w innym programie.

Wymiary narysowanego elementu poprawisz bez rysowania od nowa: kliknij go prawym przyciskiem myszy, a w oknie Właściwości zmień współrzędne, szerokość i wysokość albo promień. Przy polilinii możesz tam zaznaczyć, że ma być zamknięta.

Dodawanie do wyceny

Zanim klikniesz Do wyceny, ustaw w zakładce Projekt klienta, materiał i ilość sztuk — bez nich program nie doda detalu i od razu przełączy Cię do Projektu.

Po kliknięciu pojawia się okno z nazwą detalu. Program podpowiada pierwszą wolną nazwę (np. „Detal_zaprojektowany_3”), ale możesz wpisać własną, np. „Wspornik 120×80”. Nazwa nie może się powtarzać z innym plikiem w folderze klienta ani z pozycją, która już jest w wycenie. Pod tą nazwą detal zostaje zapisany jako DXF w folderze klienta i od razu trafia do tabeli wyceny, a program przełącza się na zakładkę Projekt.

Jeśli na rysunku są linie, których nie trzeba ciąć (np. pomocnicze), wyłącz je w Projekcie warstwą albo narzędziem Usuń geometrię i zapisz zmiany pozycji. Inaczej wliczą się do długości cięcia i podniosą cenę.

Uwaga. Rysuj w milimetrach, w skali 1:1, i nie zmieniaj potem skali w zakładce Projekt — na przykład skala 1:2 podwoiłaby długość cięcia, a razem z nią cenę na ofercie. Pilnuj też, żeby obrys detalu był zamknięty: z otwartej linii program nie policzy powierzchni blachy, więc koszt materiału wyjdzie zerowy albo błędny.